Sevgi damarları

+ Yorum Gönder
Aşk Sevgi ve Aşk Hikayeleri Bölümünden Sevgi damarları ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    biricikk
    Üye
    Reklam

    Sevgi damarları

    Reklam



    Sevgi damarları

    Forum Alev
    Yalnız yaşamayı da bilmeliyiz.
    Yine de öyle bir an gelir ki
    sığamaz olursun kalıbına;
    işte o zaman
    tek yürek olabileceğin bir dost ararsın.
    Yorgunsan hele;
    sığınabileceğin mavi bir koya demir
    atmak istersin.
    Yelkenlerimi indirdim şimdi,
    ıssızlığına aksimi düşürdüm.
    Kendimi gördüm engin sularında...
    Dostluğun güneş olup
    kuşattı beni çok uzaklardan...

    Gün batımlarından sonra
    güvertemdeki ışıklarımla
    yakamoz olup ışıldadım.
    Hafif bir meltem çıktı sonra,
    dans ettik gecenin sessizliğinde...
    Yıldızlar düşsün üzerine
    ama sen beni sar,
    yüreğinin derinliklerinden gelen
    o sıcak sevginle...

    Bir damla sevgiymişim en başından beri,
    fark etmek uzun zaman aldı.
    Oysa her zaman güzel ve özelmişim,
    sadece farkında değilmişim.
    Şu madde boyutuna sıkışmış insancıklar var ya;
    onlardan olamadım hiçbir zaman ve
    olamam da...
    Şimdi benim de yaşadıklarımdan öğrendiğim
    bir şeyler var:
    Ben herşeymişim...

    Beyaz bir gül,
    bir kır çiçeği,
    güneş, ay,
    uçsuz bucaksız mavi bir okyanus...
    Derin bir gökyüzüymüşüm...
    Siyahmışım, beyazmışım...
    Tüm sevdiklerimmişim,
    senmişim, benmişim...
    Her seherde yeniden doğanmışım...
    Ölüm ve yaşammışım...
    Ben herşeymişim....

    Madem her şey bendim;
    o halde anlam olmalıydım yaşama...
    Mana vermeliydim bakışlarıma ve
    ritim eklemeliydim adımlarıma...
    Yürüdüğüm yollar benden iz taşımalıydı.
    Beni ben olarak yazmalıydı mazi,
    silemediğimiz sayfalarına...
    Her kara kışın içinde
    baharlar bulmalıydık yaşamakiçin...
    Beyaz beyaz çiçeklenip,
    lapa lapa yağmalıydık çıplak ağaçlara...
    Gelin olmalıydı, ince, narin,
    bir sabah penceremin önünden boy
    gösteren ağacım...

    O dışarıda titrerken,
    ben sandalyemde oturup
    sıcak çayımı yudumlamalıydım.
    Çayımın buğusu üşüyen yanaklarımı
    ısıtmalıydı ve
    ben ürpermeliydim bu bahtiyarlıktan...
    Güller ekmeliydik gönlümüzdeki bahçelere...
    Gönlümüze sığdırmalıydık kainatı ve
    tüm yaratılmışları.
    Ve o kainatın mimari olmalıydık,
    yüce mimarın bize verdiği o
    hislerle yeniden
    eskizleşmeliydik duyarsız kalan
    yanlarımızı...

    İçimizdeki tüm manalar kainatta madde olmalıydı.
    Örneğin;
    kuşun kanatları,
    yaşama doğru yürümeyi öğrenen bir bebeğin ayakları,
    yaşı hayli ilerlemiş bir ninenin yüzündeki tüm kıvrımlar,
    yahut bir ırgatın nasır tutmuş elleri...
    Sevgi maddede şekillenmeliydi böylece...
    Seni seviyorum diye haykırmalıydık hayata ve
    eko vermeliydi, aynı içtenlikle,
    sonsuza değin, yaşamın yalçın kayalıkları...
    Umutlarımız tüm korkuların
    önüne bent olmalıydı...
    Evet, şimdi yaşadıklarımdan
    öğrendiğim bir şeyler var:
    Yürüdüğünü fark edebildiğinde,
    baktığını görebildiğinde,
    gülüşünle insanları yüreğindeki kainata hapsedebildiğinde
    yaşadığını anlarsın.
    Ve
    sevgiyse hayat felsefen,
    sevdiğin müddetçe
    yaşarsın...
    Üçüncü boyuttan
    kurtulduğun an ebedileşirsin.
    Bir damlayken derin
    bir derya olup çıkarsın.
    Şimdi
    bana uzaklardan uzattığın ellerinle ellerimi
    kenetliyorum.
    Yaşadığımız vurdumduymaz dünyada
    dostluğun benim için çok önemli.

    VE SEN BENİM İÇİN ÇOK DEĞERLİSİN.



  2. 2
    SALİHA
    Bayan Üye

    Cevap: Sevgi damarları

    Reklam



    Sevgi tek gibi görünse de aslında çok genel ve çeşitlidir. İnsanların bize olan yakınlıklarına göre sevgi farklılık gösterdiği gibi onları özleme ve onlara olan ihtiyacımız da farklılık gösterir.







+ Yorum Gönder
5 üzerinden 5.00 | Toplam : 1 kişi