Özdemir Asaf hayatı ve şiirleri

+ Yorum Gönder
Biyografi ve Yazarlar ve Şairler Bölümünden Özdemir Asaf hayatı ve şiirleri ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    ZEYCANSU
    Emekli
    Reklam

    Özdemir Asaf hayatı ve şiirleri

    Reklam



    Özdemir Asaf hayatı ve şiirleri

    Forum Alev
    11 Haziran 1923’te Ankara’da doğdu. 28 Ocak 1981’de İstanbul’da öldü. Asıl adı Halit Özdemir Arun. İlk öğretiminin bir bölümünü Galatasaray Lisesi’nde tamamladı.1942 yılında Kabataş Erkek Lisesi'nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve İktisat Fakültesi Gazetecilik Enstitüsü'ndeki öğrenimini yarım bıraktı.

    Bir süre sigortacılıkla uğraştı. Zaman ve Tanin gazetelerinde çevirmen olarak çalıştı. 1950’de İstanbul'da Sanat Basımevi’ni kurarak yayıncılığa başladı, kendi şiir kitaplarını bastı. 1955’te Yuvarlak Masa Yayınları’nı kurdu. İlk şiirleri "Servet-i Fünun Uyanış" dergisinde yayınlandı. çeşitli dergilerle, Vatan gazetesinin sanat sayfalarında çıkan şiirleriyle tanındı.

    Özgün ve etkileyici bir dil kullandığı şiirlerinde "ikinci kişi" sorununu ele aldı. İkinci kişiye bağlılığını çeşitli yönlerden inceledi, kendi davranışlarını soyutlama yoluyla bir düşünce düzeyine yükselterek çözümlemeye çalıştı. Özellikle son dönem şiirlerinde dize sayısını azaltarak duygu ve zeka pırıltılarının kaynaştığı kısa şiirler yazdı.

    Şiirlerinin bir bölümünde toplumla, yaşadığı çağla ve kendisiyle hesaplaşmasının buruk öfkesi gözlemlenir. Bu yaklaşımla yeni taşlama biçimleri üreterek hiciv şiirinin öğelerini ustaca kullandı. İnsan ilişkilerinin toplumsal ve bireysel düzlemlerdeki çelişkilerini "sen-ben" ikileminde yansıttı. Şiirlerinde çok sık kullandığı sevgi, ayrılık, ölüm temaları, son şiirlerinde yerlerini kaçış, umutsuzluk ve tedirginliğe bıraktı.

    ESERLERİ

    ŞİİR

    Dünya Kaçtı Gözüme (1955)
    Sen Sen Sen (1956)
    Bir Kapı Önünde (1957)
    Yumuşaklıklar Değil (1962)
    To Go To (1964, Yıldız Moran'ın İngilizce'ye çevirdiği şiirler)
    Nasılsın (1970)
    Çiçekleri Yemeyin (1975)
    Yalnızlık Paylaşılmaz (1978)
    Benden Sonra Mutluluk (1984, ölümünden sonra)

    DENEME-ÖYKÜ
    Yuvarlağın Köşeleri 1 (Etika) (1961)
    Yuvarlağın Köşeleri 2 (Etika) (1986)
    Dün Yağmur Yağacak (Öykü) (1987)
    Özdemir Asafça (Deneme) (1988)





    ŞİİRLERİ

    SENİ SAKLAYACAĞIM

    Seni saklayacağım inan
    Yazdıklarımda, çizdiklerimde,
    Şarkılarımda, sözlerimde.
    Sen kalacaksın kimse bilmeyecek
    Ve kimseler görmeyecek seni,
    Yaşayacaksın gözlerimde.
    Sen göreceksin, duyacaksın
    Parıldayan bir sevi sıcaklığı,
    Uyuyacak, uyanacaksın.
    Bakacaksın, benzemiyor
    Gelen günler geçenlere,
    Dalacaksın.
    Bir seviyi anlamak
    Bir yaşam harcamaktır,
    Harcayacaksın.
    Seni yaşayacağım, anlatılmaz,
    Yaşayacağım gözlerimde;
    Gözlerimde saklayacağım.
    Bir gün, tam anlatmaya..
    Bakacaksın,
    Gözlerimi kapayacağım..
    Anlayacaksın.


    LAVINIA

    Sana gitme demeyeceğim
    Üşüyorsun ceketimi al
    Günün en güzel saatleri bunlar
    Yanımda kal
    Sana gitme demeyeceğim
    Gene de sen bilirsin
    Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim
    İncinirsin
    Sana gitme demeyeceğim
    Ama gitme lavinia
    Adını gizleyeceğim
    Sende bilme lavinia



    BEN DEĞİLDİM

    Bir akşam-üstü pencerenden bakıyordun
    Ağır ağır, yollara inen karanlığa.
    Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
    Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya..
    O geçen ben değildim.

    Bir gece, yatağında uyuyordun..
    Uyanıverdin birden, sesiz dünyaya.
    Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,
    Ve karanlıklar içindeydi odan...
    Seni gören ben değildim.

    Ben çok uzaktaydım o zaman,
    Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebepsiz ağlamaya.
    Artık beni düşünmeye başladığından
    Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya..
    Bunu bilen ben değildim.

    Bir kitap okuyordun dalgın..
    İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.
    Genç bir adamı öldürdüler romanda.
    Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın..
    O ölen ben değildim..



    ÖZLEM

    Bir gece, gecede bir uyku..
    Uykunun icinde ben..
    Uyuyorum,Uykudayım,
    Yanımda sen.
    Uykunun içinde bir rüya,
    Rüyamda bir gece,
    Gecede ben..
    Bir yere gidiyorum, delice..
    Aklımda sen.
    Ben seni seviyorum, gizlice..
    El-pençe duruyorum,
    Yüzüne bakıyorum,
    Söylemeden, tek hece.
    Seni yitiriyorum, çok karanlık bir anda..
    Birden uyanıyorum, bakıyorum aydınlık;
    Uyuyorsun yanımda..güzelce.


    SENSİZ

    Sensiz de denizi seyredebiliyorum.
    Hem dalgaların dili seninkinden açık.
    Ne kadar hatırlatsan kendini boş.
    Sensiz de seni sevebiliyorum.
    Hep boş konuşurduk hatırlar mısın, bula bula,
    Karşılaştığımız zamanlarda.
    Sen, sevgiden şımaran çocuk,
    Ben şaşıran budala.




    Insansiz adalet olmaz
    Adaletsiz insan olur mu?
    Olur, olmaz olur mu!
    Ama, olmaz olsun

    Seni bulmaktan önce aramak isterim.
    Seni sevmekten önce anlamak isterim.
    Seni bir yasam boyu bitirmek degil de,
    Sana hep hep yeniden baslamak isterim...




  2. 2
    ZEYCANSU
    Emekli

    --->: Özdemir Asaf hayatı ve şiirleri

    Reklam



    Benim söylemek için çirpindigim gecelerde,
    Siz yoktunuz......

    Sarki söylüyormusum
    Sokaklarda,
    Görmüsler.

    Yere yere bakiyormusum
    Yürürken,
    Duymuslar.

    Sonrasini Uydurmuslar


    Iki tür nokta var
    Biri önüne ve ardina bakar,
    Biri ardina bakmaz,
    Ardini noktalar.








  3. 3
    ZEYCANSU
    Emekli
    Ben sensiz olanlara seni aratiyorum,
    Ben sensiz kalanlara seni yaratiyorum,
    Seni saklayacagim, seni yazip-andikça
    Kendimi çogaltiyor, seni kusatiyorum.

    Unutturmayacagim, seni yasatacagim,
    Kendimi çogalttikça seni kusatacagim,
    Her zamanda, her yerde sen bende yasadikça
    Sen evreninde sana seni aratacagim.



    en kisa ceza
    ömür boyu olandir..
    kimse bilmediginden.

    kim bilir;
    belki bir yalan'dir..
    kendiliginden.

    bir korku'dur belki,
    saklanandir..
    çirkinliginden.

    bir soru olsa gerek;
    sorulmadigindandir..
    birden.






    Agaci sevecektiniz,
    Yoldunuz, dal birakmadiniz..
    Yilina al birakmadiniz,
    Yemisini yiyecektiniz.

    Kadini sevecektiniz,
    Aldiniz, ver birakmadiniz..
    Sevi'ye yer birakmadiniz,
    Ona ben degil, sen diyecektiniz

    Büyünürken zamanla,
    Küçüldünüz zamanla,
    Arilari kovdunuz dumanla,
    Kovanda bal birakmadiniz.

    Sobayi söndürdünüz,
    Isiyi öldürdünüz,
    Hava basip üfürdünüz,
    Mangalda kül birakmadiniz.

    Parayla yamali bohça'da,
    Kapanik, dar bir açida,
    O caanim ikili bahçede
    Bir renk, bir gül birakmadiniz.

    Bir eliniz vardi, bir cebiniz,
    Basiniza vurdu keliniz,
    Alip sattiniz hepiniz,
    Depoda mal birakmadiniz.







    senin adina konusuyorum..
    öncekilerini çözümlemeden
    yeni-yeni ben'ler ortaya sürmeye

    belki ben birer birer, genede
    anlarim yeni yeni senleri..
    beni yarim kisiliklere götürme

    tam kaynatirken simsicak
    olur mu bir serin sen..
    as'i yolundan döndürme.

    bir karmasim, yenecek, yenilecek,
    birak basimiz dönsün..
    aglasimlari güldürme.

    büyüdükçe uykuye benzer, andirsin.
    bir ikinin erimesi, her uyanisinda..
    anlasimlari düsün, yumurtayi öldürme

    bakislarimiz daha kaynamadi.
    tam yakamadigimiz atesten
    tencereyi indirme.








  4. 4
    ZEYCANSU
    Emekli
    Bunca yil yasadim
    Elime ne geçtiyse yitirdim
    Biraz daha yasayacagim
    Yalniz bir sey biriktirdim

    Bir bakis, bir görüs, bir duyu, bir düsünce
    Belki aç kalacagim

    Suçlanacagim ölünce
    Biraz yazdim, artik hep yazacagim

    Hüzünden bas alamadim
    Görünce


+ Yorum Gönder
özdemir asaf hayatı,  özdemir asaf hayatı ve şiirleri,  özdemir asaf hayatı kısaca,  özdemir asaf hayatı ve eserleri,  özdemir asaf biyografi
5 üzerinden | Toplam : 0 kişi